Kim był Henryk Sienkiewicz
Henryk Sienkiewicz był polskim powieściopisarzem, nowelistą i publicystą, pierwszym polskim laureatem literackiej Nagrody Nobla. Przyszedł na świat w Woli Okrzejskiej (Podlasie) 5 maja 1846 roku, a zmarł w szwajcarskim Vevey 15 listopada 1916 roku.
Henryk Sienkiewicz zaczynał jako dziennikarz: w 1869 roku debiutował recenzją teatralną w „Przeglądzie Tygodniowym”, a felietony podpisywał pseudonimem Litwos. W 1876 roku pojechał do Ameryki Północnej jako korespondent „Gazety Polskiej”, a „Listy z podróży do Ameryki” przyniosły mu wielką popularność.
Najsłynniejsze powieści Henryka Sienkiewicza ukazywały się najpierw w odcinkach w prasie, a dopiero potem osobno: Trylogia w „Słowie”, „Quo vadis” w „Gazecie Polskiej”, „Krzyżacy” w „Tygodniku Ilustrowanym”, a „W pustyni i w puszczy” w „Kurierze Warszawskim”. Nagrodę Nobla w 1905 roku dostał za osiągnięcia w dziedzinie eposu.
