Lato bez końca

Lato bez końca to klaustrofobiczna powieść o dwóch kobietach zamkniętych w pustym hotelu, do którego młoda matka przyjeżdża z kilkuletnią córką. Odkąd w sąsiednim lesie szaleją pożary, niegdyś odosobnione uzdrowisko straciło swój urok, a dla Iris, właścicielki hotelu, ta wizyta jest równocześnie miłą odmianą i powodem do niepokoju.

Zalety

• Kameralna obsada: dwie kobiety, dziecko i pusty hotel, i to wystarcza na całą powieść
• Bohaterki zbliżają się do siebie i zaczynają odkrywać cienie swojej przeszłości
• Osadzona w świecie ekstremalnych zmian klimatycznych, z pożarami tuż za oknem
• Podejmuje temat przemocy niefizycznej w związkach
• Napięcie zbudowane na pytaniu, komu można zaufać, a nie na zwrotach akcji
• Polski przekład przygotowała Agata Teperek, powieść wydała Pauza

Dla kogo

Dla czytelników współczesnej prozy europejskiej, którzy lubią powieści kameralne, budowane nastrojem i niedopowiedzeniem. Trafi też do tych, którzy szukają literatury o kryzysie klimatycznym opowiedzianej przez losy konkretnych ludzi, a nie przez publicystykę, oraz do fanów historii, w których zagrożenie długo pozostaje nienazwane, a czytelnik podejrzewa je wcześniej niż bohaterka. Iris podejrzewa, że wizyta prędzej czy później się zakończy, ale nie wie, skąd nadchodzi prawdziwe zagrożenie, i to przesunięcie, od spodziewanego końca do nierozpoznanego niebezpieczeństwa, niesie całą drugą połowę powieści.