Esej o człowieku

Esej o człowieku odpowiada na pytanie, czym jest człowiek, i stawia tezę, że od świata przyrody odróżnia go umiejętność posługiwania się symbolami. Ernst Cassirer prowadzi wywód w dwóch częściach: najpierw rozpatruje symbol jako klucz do ludzkiej natury, potem bada relacje człowieka i kultury w kontekście mitów, języka, sztuki, historii i nauki.

Zalety

• Napisany i opublikowany w 1944 roku jako skrócona, syntetyczna wersja trzytomowego dzieła Philosophie der symbolischen Formen
• Wyraźna dwudzielna kompozycja, więc przez cały czas wiadomo, w którym miejscu wywodu się jest
• Przykłady sięgają od mitu i języka po sztukę, historię i naukę, więc lektura nie zamyka się w jednej dziedzinie
• Autor był neokantystą i ostatnim wybitnym przedstawicielem idealistycznej Szkoły Marburskiej, co osadza tekst w konkretnej tradycji
• Na okładce trzy czerwone sześciany niosą fragmenty ludzkiej twarzy: oko i dwoje ust

Dla kogo

Dla studenta filozofii, kulturoznawstwa i antropologii, który potrzebuje Cassirera w jednym tomie zamiast w trzech. Dla czytelnika, który lubi pytania postawione wprost i wolałby dostać odpowiedź w formie wywodu, a nie eseistycznej dygresji. Dobra lektura także dla kogoś, kto zajmuje się językiem albo sztuką i chce zobaczyć, jak jedna kategoria, symbol, spina te dziedziny w całość.